جمعه, 17 ارديبهشت 1395 - 10:50

کیفیت، شاخصه و شناسنامه محصول است

امروزه سلامت و کیفیت مواد غذایی در جهان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با گسترش روزافزون زندگی ماشینی و نقش بازارهای جهانی که در بخش صادرات، واردات و انتقال مواد غذایی و محصولات کشاورزی از نقطه ای به نقطه دیگر فعالیت دارند، بهداشت و سلامت جوامع هم به همین اندازه در معرض انواع بیماری ها قرار گرفته است. در مقابل، سیستم کیفیت و سلامت نیز در حال پیشرفت است و هر روز یک گام به جلو بر می دارد اما همچنان در برخی موارد با چالش هایی روبروست.

به هر روی، این زندگی ماشینی باعث شده تا گاهی در این چرخه جهانی، با انتقال بیماری ها، آسیب هایی هم به مصرف کننده برسد. در این چرخه ماشینی و پیشرفته ممکن است با انتقال مواد غذایی، بیماری ها نیز به سرعت منتقل شوند. بنابراین نیاز داریم که به این نکات دقت شود و بجز موضوع سلامت، کیفیت مواد غذایی را نیز مورد توجه قرار دهیم. عده ای این دو مقوله را جدای از هم می دانند اما به نظر من نه تنها این دو مقوله مهم از هم جدا نیستند بلکه بر هم تاثیرگذار هستند.

در مجموع، هر عاملی که کیفیت را کاهش دهد در سلامت غذا هم تاثیر دارد. سازمان غذا و دارو، به عنوان دستگاه مسئول حفظ سلامت جامعه، در این راستا برنامه های متعددی را اختصاصا از دو سال پیش آغاز کرده است. ضمن اینکه کیفیت محصولات غذایی و تاکید بر تولید داخل و کاهش واردات هم برای ما بسیار مهم است. البته در دیدگاه ها و افق جهانی از واردات ممانعت به عمل آورد و با توجه به اینکه ایران عضو ناظر سازمان تجارت جهانی (WTO) است و برنامه های دولت مبنی بر عضویت دایمی در این سازمان بین المللی است، پس باید کیفیت کالاها و محصولات تولیدی را نیز ارتقا دهیم.

افت کیفیت کالاهای داخل در دهه های اخیر به دلایل مختلف، بر بازار هم اثر گذاشته است. کیفیت یکی از شاخصه ها و شناسنامه کالا محسوب می شود که در بازار داخل و خارج محصول را معرفی و جایگاه رقابتی آن را تعریف می کند. با ارتقاd کیفیت در تولید محصولات، مصرف کننده نیز یک محصول با کیفیت و سلامت را مصرف می کند.

اهداف و سیاست های دولت در این بخش بر مبنای حضور در بازارهای جهانی و گرفتن سهمی از آن است و برای رسیدن به این مهم، تولید محصولات سالم و باکیفیت، نقش بسیار زیادی دارد. در بخش واردات با ایجاد کمیته های تخصصی سعی کرده ایم سلامت و ایمنی کالا را ارتقا دهیم. در زمینه کالاهای پر مصرف نیز سازمان غذا و دارو راهکارهایی ارایه کرده و برخوردهای سختگیرانه و کنترل های شدیدی در مبادی ورودی اجرا می کند تا محصولات سالم و باکیفیت وارد کشور شوند. با این همه، مشکلاتی نیز در مبادی ورودی داریم.

بیش از 75 درصد از محصولات وارداتی از طریق مبادی مناطق جنوبی و گرمسیر کشور وارد و ترخیص می شوند و هر یک روز تاخیر می تواند بر کیفیت و سلامت محصول اثر بگذارد. تمهیداتی هم در این خصوص اندیشیده و با اداره گمرک توافق هایی انجام داده ایم تا واحدهای تولیدی که شرایط فنی و بهداشتی مورد تایید دارند، از تسهیلات گمرکی استفاده کنند.

این تسهیلات کمک می کند که مواد اولیه با کیفیت، بدون تاخیر و با نظارت مسئول فنی واحد تولیدی وارد کشور شود که در نهایت در پروسه تولید، محصول سالم تری خواهیم داشت. پیش از این دیدگاه های وزارت بهداشت در حفظ سلامت و کیفیت محصولات، دیدگاه بازرسی بود و واحدهای تولیدی با دید بازرسی مورد بررسی قرار می گرفتند اما اکنون این دیدگاه ها تغییر کرده و بازرسی ها بر مبنای ارزیابی عملکرد است.

یکی از مشکلات ما برای کنترل کیفیت و سلامت مواد غذایی، موضوع موازی کاری در دستگاه های نظارتی است. چند سالی است که در این زمینه بحث هایی وجود دارد و هنوز مسئولان برای تصمیم گیری به اجماع نرسیده اند. به نظر من هم مسئولیت نظارت بر مواد خوراکی و آشامیدنی باید صرفا بر عهده یک واحد نظارتی و کنترلی باشد. این در حالی است که اکنون با تعدد ارگان های نظارتی مواجهیم که در نظارت ها، همپوشانی ندارند و موازی کاری می کنند.

در نتیجه هم مصرف کننده و هم تولیدکننده هر دو متضرر و با اختلاف سلیقه ارگان های متعدد درگیر می شوند. نزدیک به 15 سال است که موضوع نظارت واحد بر محصولات غذایی مطرح است اما هنوز نتایج در خور و مثبتی حاصل نشده است. امید که با تعامل و همراهی ذی نفعان، ارگان واحدی متولی تامین سلامت و کیفیت مواد خوراکی و آشامیدنی تعیین شود.

معاون فنی اداره کل نظارت بر فراورده های خوراکی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

با ما در ارتباط باشید

021.88895341

021.88895342

[email protected]

شبکه های اجتماعی